Propiedade intelectual
Análise de imaxes e documentación de evidencias para estudar a autoría e o uso de obras gráficas e audiovisuais.
Propiedade intelectual
Vivimos nun mundo cada vez máis conectado, no que o acceso a contidos audiovisuais mellorou enormemente. Porén, malia as grandes vantaxes que iso supón, as tecnoloxías da información tamén lles trouxeron unha serie de desvantaxes aos creadores de contido. A democratización das tecnoloxías de edición facilita cada vez máis o roubo e o uso ilícito de contido sen a debida cesión de dereitos, ademais do dano constante contra os dereitos morais das obras alteradas sen permiso do autor. Todo isto provocou que os autores de obras audiovisuais se atopen indefensos á hora de demostrar a autoría dos seus traballos e non poidan exercer os seus dereitos ante tales abusos.
Para axudar a resolver estes problemas, desde a AEICF ofrecemos a posibilidade de demostrar de forma científica as evidencias incontestables da autoría de calquera obra gráfica e audiovisual, achegando un informe pericial que expoña claramente a orixe e a autoría da obra. Esta proba pericial será de gran valor á hora de formalizar unha negociación ou demanda con quen fixese un uso ilícito da obra.
A propiedade intelectual é o conxunto de dereitos que lles corresponden aos autores das obras e a outros titulares, xa sexan produtores ou organismos que xestionan estes dereitos, respecto das obras e prestacións froito da súa creación.
Sobre o papel, todo está moi claro. E na realidade? Defender estes dereitos (Real Decreto Legislativo 1/1996, de 12 de abril, Propiedad Intelectual) nunha era completamente dixital é cada vez máis complexo para os autores. Gústame sinalar, xa que nolo preguntan bastante, que calquera obra está protexida por esta lei desde o momento da súa creación, e os titulares reciben plena protección legal desde ese momento sen necesidade de cumprir ningún requisito adicional. Pero o roubo de imaxes ou deseños é unha constante hoxe en día, tan sinxelo como copiar e pegar cun xiro de pulso.
Estamos protexidos pola lei, si. Pero hai que seguir demostrando o delito. A rapidez coa que se distribúen estes arquivos fai necesarios novos métodos para capturar as evidencias que posteriormente os nosos peritos usarán nos informes. De nada serve que a lei (Ley 3/2008, de 23 de diciembre) recoñeza o dereito de artistas, fotógrafos e deseñadores a recibir rendementos se estes non son capaces de mostrar as probas destes delitos. Hoxe en día, a defensa dos dereitos dos autores mellorou en gran medida coa Comisión de Propiedade Intelectual, do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, pero hai que seguir demostrando os delitos con evidencias tanxibles.
A lexislación española, por sorte, ofrece unha serie de mecanismos de protección dos dereitos de propiedade intelectual, coa posibilidade de iniciar accións administrativas, civís e/ou penais.
Para iso, desde a AEICF recomendamos primeiro identificar o tipo de propiedade intelectual. Como existen varios tipos de propiedade intelectual, é importante comprender as diferenzas entre eles. Dependendo do que fose roubado, determinaranse os dereitos que tes e a forma en que terás que abordar a cuestión. Os tipos de propiedade intelectual cos que traballamos na nosa asociación son:
- Material protexido por dereitos de autor: o material orixinal fixado nun medio tanxible de expresión reúne os requisitos para a protección dos dereitos de autor. Algúns exemplos destas obras que entenderás facilmente: poemas, fotografías, pinturas, software e música… Dixital ou analóxico? Que máis dá! Na AEICF a nosa especialidade é o software, as fotografías e a obra plástica ou o deseño gráfico, sexa analóxico (murais, soportes impresos, carteis, libros, etc.) ou dixital (ficheiros dixitais).
- Marcas rexistradas: unha marca rexistrada é unha palabra, un símbolo, unha frase ou un deseño que identifica e distingue unha orixe de produtos doutra. Unha marca de servizos é unha marca rexistrada que identifica unha orixe de servizos en lugar de produtos.
E agora chega o momento de defender os teus dereitos de autor:
- Reproducir a obra protexida por dereitos de autor.
- Exhibir publicamente a obra protexida por dereitos de autor.
- Preparar «obras derivadas» baseadas na obra protexida por dereitos de autor;
- Distribuír ao público copias da obra protexida por dereitos de autor mediante a venda ou o permiso para exhibilas.
Que isto se faga de forma dixital ou analóxica non modifica o delito. Tanto se levan unha folla debuxada por ti como unha imaxe da túa web, estaranche roubando. Ten isto claro.
En calquera caso, sempre hai que documentar a vulneración de dereitos. E aquí chegamos ao cerne da cuestión. Nunha contorna dixital, isto é bastante complexo se non se sabe como facelo. Para iso, os nosos peritos titulados realizan capturas de pantalla e de páxinas web que se certifican e cifran mediante sinaturas dixitais AES e RSA (claves asimétricas e algoritmos de cifrado) nun PDF. Nestes ficheiros inclúense enderezos IP, servidores e calquera dato sensible que poida ser útil no caso. Este tipo de ficheiros son completamente válidos nunha arbitraxe, xuízo ou mesmo nun procedemento administrativo. A cadea de custodia respéctase de forma estrita. Se está en pleno proceso de discusión coa parte contraria, ensinarémoslle a enviar e-mail con xustificante de recepción dixital válidos nun xuízo, xa que se certifica o contido mediante cifrado e sinatura dixital.
Normalmente, os informes, en caso de arbitraxe ou mediación, ou os informes periciais, en caso de xuízo, irán asinados por dous peritos: un enxeñeiro informático e un técnico de artes gráficas, deseño ou fotógrafo con título universitario na materia. Isto cobre calquera defecto de forma que queiran alegar na contradición. En moitos casos haberá que realizar unha valoración dos danos e perdas que sufriu o noso cliente debido ao roubo e esta estimación incluirase no informe.
Non agarde máis para defender os seus dereitos. Non son procesos complexos e unha gran proporción dos casos que se levan a xuízo rematan con éxito. O principal límite aos nosos dereitos somos nós mesmos, ao ignorar estes delitos por descoñecemento ou desleixo, quedando no enfado persoal e sen ir máis alá.